Nie mieli mięty. Wziąłem z malinami.
Drodzy rodzice.
I kanapkę z wędliną.
Masz kartkę dla rodziców, czy chcesz się podpisać na tej?
- Zamierzałem sam kupić. - Jasne.
Dawaj.
Piękna, prawda?
Okolica.
Podpisz się.
Ja tylko pilnuję mojej siostrzyczki.
Jestem dorosła.
To może być seryjny morderca.
Ciszej.
Ściszony głos mniej słychać niż szept.
Zmyślasz.
Powiedz to Talibom.
Napisałaś dla nich opowiadanie, Cali.
Coś wymyślisz. Masz jeszcze godzinę.
STREFA CISZY
Pasażerowie przesiadający się w Hartford
proszeni są o przejście na peron 2.
- Co robisz? - Zrób, co ci powiem.
Nie zadawaj pytań.
Gdy zacznę iść w głąb wagonu, weź tamten plecak.
Co się dzieje, Bryan?
- Widzisz go? - Tak.
Gość w sportowej kurtce powie, że to jego. Kłóć się z nim,
aż wrócę albo krzyknę twoje imię.
Jeśli krzyknę, padnij i wczołgaj się między siedzenia.
- Przerażasz mnie. - Rób, co mówię.
Wszystko będzie dobrze.
Przepraszam, to moje.
- Co? Nie sądzę. - Tak. Proszę to położyć.
- Proszę nie podnosić głosu. - Jest podpisany.
- Ma pani jakiś problem? - Tak, to moja torba.
- Proszę ją zostawić. - Nie ma mowy.
Cali!
- Co pan robi? - Na ziemię.
Jestem policjantem.
Niech nikt się nie rusza. Proszę zostać na miejscach.
Ma pan kajdanki?
Cali.
Halo.
Mam daleko do telewizora. Powiedz.
Powie pan, co się stało?
Tu Kanał 7.
Nasza rodzina przeżywa ciężkie chwile.
- Kim byli mężczyźni w pociągu? - Proszę to uszanować.
Co pana zaalarmowało?
Jesteś głodny, Bryan?
Ugotowałam.
- Co mówi policja? - Czekamy na oświadczenie.
- A ten ocalały kiler? - Bez adwokata nic nie powie.
Żadnych napadów agresji? Gada coś?
Milczy jak grób.
Interesujące.
Jest jeszcze to. Bryan Mills.
Były żołnierz Zielonych Beretów. Służył w Afganistanie.
To nie ma związku z sytuacją na Bliskim Wschodzie.
W 2015 był w Kolumbii, w Puerto Berrio.
Brał tam udział w akcji
sił specjalnych Kolumbii pod kryptonimem Śnieżny Joe.
Jej celem było złapanie Carlosa Majii,
znanego też jako El Carnicero i Rzeźnik.
Ostatnio widziany siedem lat temu.
CIA podejrzewa,
że jego kartel przemyca do USA terrorystów, broń i narkotyki.
- Jakie Puerto? - Berrio.
Rzecz w tym, że Majii nawet tam nie było. Ale był jego syn, Miguel.
- Zrobił to ten gość z pociągu? - Tak.
Dzięki temu uratował życie tajnego agenta, Mike'a Halla.
Jeśli Majia próbuje pomścić się za śmierć syna,
to nic go nie powstrzyma.
To dobrze.
Od teraz to my mówimy, co się zdarzyło.
Władze stanowe, lokalna policja,
FBI, CIA - wszyscy mają mówić to samo.
To było dwóch psycholi. Śledztwo jest w toku.
Wiecie, co robić.
Dzwoń do doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego i powiedz, że jadę.
Kim jesteście?
JOHN DAVIS ADWOKAT
Dobrze.
Proszę go rozkuć.
To moja wspólniczka, Becca.
Co pan powiedział policji?
Nic.
- Musieliśmy o to spytać. - Teraz już wiecie.
- A jutro? - To znaczy?
A pojutrze i później...
Nie wierzę.
Słucham?
Nie wierzy, że już nigdy pan nic nie powie.
Policja to jedno.
A co z tymi, którzy po pana przyjdą?
Zgadzam się.
Ja też w to nie wierzę.
- O co tu chodzi? - A czego się pan spodziewał?
Liczy pan na to, że ktoś pana stąd wyciągnie?
Nasz klient kazał przekazać, że pana rodzina
otrzyma sowitą rekompensatę za pana poświęcenie.
On nie miał zginąć. Wszystko poszło...
- Jak? - Zgodnie z planem.
- Czyli jak? - Zabiliśmy ją.
- A on? - Mieliśmy go zostawić.
Słusznie nie wierzyliśmy, że już nigdy nic nie powiesz.
- Jesteście glinami? - Skąd.
Chyba zdążyłeś zauważyć, że twoje życie jest w naszych rękach.
Na twoim miejscu cieszyłbym się każdą chwilą.
Kim jest ta kobieta obok Henry'ego Mastersa?
Nie wiem.
Zaczniemy od hymnu "Boże, wieczny Ojcze",
na stronie 352.
Instaluj zdalny dostęp
Cali była moją przyjaciółką.
Współlokatorką.
Inspiracją.
Cali Mills była stworzona do tego,
by pomagać innym.
- Zjawili się turyści. - Gdzie?
Przecznicę od domu.
Czarny van.
- Ilu? - Nie widać. Ma przyciemniane szyby.
Jasne.
Cześć.
- Jestem Asha. - A, tak.
Przepraszam.
Cali wciąż o tobie mówiła.
O bracie bohaterze wojennym.
Pewnie mocno koloryzowała.
Nie sądzę.
To, co powiedziałaś na mszy, czyni cię częścią rodziny.
- Dobrze wyszło? - Żartujesz?
Nie wiem, jak ci dziękować.
Nie trzeba. To był zaszczyt.
- Mamo, czyj to van? - Nie wiem. Nie widziałam go wcześniej.
- Czemu pytasz? - Przepraszam.
Hej.
Mnie szukasz? Tu jestem.
- Powiesz mi, co się dzieje? - To moja wina.
Cali nie żyje przeze mnie.
- Jak to? - Ci faceci z pociągu
to nie byli przypadkowi psychopaci, tylko zawodowi zabójcy.
- To znaczy, że FBI i policja się mylą? - Ukrywają prawdę.
- Czemu mieliby kłamać? - Nie wiem.
Nie będę ryzykował, że ciebie i mamę też w to wplączą.
- Spokojnie. - Pogadaj z Joem Robertsem.
Niech rozstawi policję przed waszym domem
- od frontu i na tyłach. - Co mam mu powiedzieć?
To samo, co ja tobie.
Powiedz, żeby zatrzymał to dla siebie i coś nazmyślał.
- Potrzebuję kilku dni. - Dokąd idziesz?
To dla ciebie i mamy.
Nie wiedziałem, kiedy wam to dać, ale teraz...
Pożegnaj ode mnie mamę.
- Powiedz, że mi przykro i że... - Że co?
Matka nie może stracić was obojga.
Wiem o tym.
Namierzanie telefonu jest aktywne. Przemieszcza się.
- Mogę o coś spytać? - Tylko szybko.
- Czemu nie może wiedzieć, co robimy? - Dla bezpieczeństwa.
- Nic o nim nie wiemy. - Trochę tak.
- Niewystarczająco. - A moralny obowiązek?
- Przynudzasz. - Jaki moralny obowiązek?
Dać mu znać, że posługujemy się nim, by ująć El Carnicero.
Igramy z życiem Millsa.
Szczególnie po tym, co powiedział nam kiler.
- Czyli? - Już mówiłam.
Streść mi to raz jeszcze.
Carlos Mjia opłacił zabójstwo siostry Millsa,
żeby Mills poczuł taki sam ból, jaki czuł Mejia po zabiciu syna.
Teraz wynajął zbirów, którzy mają doprowadzić mu Millsa żywego.
Pominęłaś najważniejsze.
Mills stworzy nam najlepszą od dekady okazję, by usunąć Mejię.
Jedyną okazję. Jeśli współpracuje z terrorystami,
to naszym jedynym obowiązkiem jest
dowiedzieć się, kim i gdzie oni są i powstrzymanie ich.
Puść go. Nic ci to nie da.
Mamy go.
Jest w domu.
Celuj w tablicę.
- Słabo. - Do bani.
- Co jest? - Daj spróbować.
Ja tylko pilnuję mojej siostrzyczki.
Jestem dorosła.
To był czysty strzał.
Rodzice w domu?
- Mamo, tu Tata. Sprawdzam łączność. - Dobrze cię słyszę, Tato.
- Jestem na miejscu. - Zrozumiałam. Bądź w gotowości.
Ten van już przejeżdżał. Osiem minut temu.
Mamy dwóch turystów.
Mężczyzna i kobieta.
Bądź w gotowości.
Chyba szykuje się starcie.
Ma broń.
Dwie sztuki.
I tłumiki. Chyba Hecklera i Kocha.
Koch przez "ch".
Tato, tu Mama.
Pozostańcie na pozycji. Nie włączajcie się do walki.
Sprzątnął oboje.
Kim jesteś? Kto cię przysłał?
Szybko.
Van odjeżdża.
Wchodzimy.
Mills jest na tyłach domu, ale wraca do środka.
Zna się na tym.
Zostaw go!
Mam cię, Mike.
Tato, spociłeś się jak świnia.
Dzwoni ci telefon.
To znaczy, że Bóg mnie nie opuścił.
Przepraszam, kochanie. To z pracy.
- Bryan? - Gdzie jesteś?
W domu. Czemu pytasz?
- Jest z tobą Lianne? - Tak. O co chodzi?
Natychmiast musicie uciekać. Oboje.
Agent Mike Hall
- Jesteś tam? - Tak.
Jeśli chcą dorwać mnie, to po was też przyjdą.
Kto chce cię dorwać?
A jak myślisz?
- To znaczy, że ci w pociągu... - Zgadza się.
Znów próbowali. Przyszli do mojego domu.
- Nic ci nie jest? - Dostałem w nogę, ale to nic.
Kula przeszła na wylot.
- Gdzie jesteś? - W motelu w Jersey.
- Przyjadę po ciebie. - Nie.
Weź Lianne w bezpieczne miejsce.
Mogę załatwić ci ochronę.
- Nie. Sam się tym zajmę. - To szaleństwo.
Obiecaj, że zabierzesz stamtąd córkę.
- Dobrze, ale... - Żadnego "ale". Idź.
Na razie.
Dzwoni telefon.
- Nie. Nie widzę połączenia. - Słyszę, jak wibruje.
To nie jego. Musi mieć drugi.
Nowy SMS: Dzwonił Mills.
Jest w hotelu w Jersey. Dostał w nogę. Co jest?
W jakim motelu?
Wysyłanie...
To jego telefon. Połączenie przychodzące ze strefy 703.
- Jesteście już w drodze? - Nie mogę cię tak zostawić.
Nie martw się o mnie.
Nie ma takiej opcji.
Nie mogę.
Przez cztery lata byłem wśród nich jako wtyka. Wiem, jak myślą.
Dobra. Motel Biscayne przy drodze 202.
Będę za pięć godzin.
Zadzwonię, jak będę pół godziny od ciebie.
Nowy SMS: Motel Biscayne
Przy drodze 202.
Powiedz to na głos.
Nie pracujesz już w wywiadzie.
Mills mówi mu, że życie jego córki jest zagrożone,
a on martwi się bardziej o Millsa, niż o nią?
Uwaga. Odjeżdża.
Nowy SMS: Załatwione.
Nowy SMS: K
"K"?
Od kiedy dla nich pracujesz?
Nie zrozumiesz tego.
Przeszedłeś na ich stronę jeszcze jak byłeś wtyką?
Mówiłeś coś o rozumieniu?
Przykro mi z powodu twojej siostry.
Grozili, że zabiją moją córkę. Moją Lianne.
Wiesz, kiedy się wydało, że jestem wtyką?
Gdy z Kolumbijczykami skopaliście nalot.
- Gdzie on jest? - Żartujesz?
Myślisz, że wiem, gdzie jest Carlos Mejia?
- Stać cię na więcej. - Rozmawiam z kartelem przez prawnika.
- Gdzie on jest? - W Nowym Jorku.
Czyli Nowy Jork.
Kto to?
Dziwisz się, że mnie też siedzą na ogonie?
Chyba nie wiesz, z kim masz do czynienia?
Wyjazd jest tam.
- Wiesz, że nie ujdziemy z tego żywi. - Daj mi krawat.
- Co? - Krawat.
Jak długo dasz radę uciekać?
Dzień, dwa, tydzień?
Jesteś sam przeciw całemu kartelowi.
Chyba nie ma rannych.
- Ciekawe. - Co?
Nie strzelają.
Do wszystkich jednostek...
Dokąd?
Tam nie można.
Nie znałeś mojej siostry, prawda?
Była naprawdę kimś.
Piękna.
Dobra.
Mądra.
Obyś nigdy nie stanął przed wyborem, jakiego ja musiałem dokonać.
Naprawdę.
Dam ci radę: nie miej dzieci.
A szczególnie córki.
Uważaj na szynę pod napięciem.
Nie chcę tego słuchać.
Idź już.
Tu jestem.
Na pewno kazali wam wziąć mnie żywcem.
Inaczej już bym nie żył.
Nie będę przez resztę życia przed wami uciekał.
Rzucam broń.
Niedobrze.
Telefon?
Mam złe wieści.
- Czy my się znamy? - Mają twoją córkę.
- Kartel ją ma. - Skąd to wiecie?
Chcesz marnować czas na gadanie?
Sprawdź telefon, kretynie.
Sprawdź nieodebrane.
Dzwonili z jej szkoły siedem razy.
Zmiana planów.
Zaangażować NSA i FBI. Zdobądźcie informacje od wywiadu.
Gotowe.
Dobra, dzwoń.
To twoja jedyna szansa, by ją odzyskać, jasne?
Tak.
- Jest. - Agent Hall. W czym mogę pomóc?
- Zabrali moją córkę. - Słucham?
Słyszał pan. Zrobiłem, o co mnie proszono...
Ta linia nie jest bezpieczna.
Niech pan dzwoni do klienta i każe mu uwolnić moją córkę.
Inaczej się wydam, a pana przed wieczorem przebiorą w pasiak.
- I co teraz? - To my mamy twoją córkę.
Nic jej nie jest.
Ale co do ciebie, zobaczymy.
- Halo? - Muszę rozmawiać z moim klientem.
Jeszcze go nie ma.
- Kiedy będzie? - Jest w drodze.
- Czyli kiedy? - Niedługo.
- Naprawdę... - Leci tu.
- Rozumiem. - Nie rozłączaj się jeszcze przez chwilę.
- Macie kontakt radiowy? - Cisza w eterze. Odezwie się pierwszy.
A co? Jakiś problem?
Możliwe.
Chodzi o jego przyjazd?
- Przerwie pan ciszę, jeśli powiem, że tak? - Nie.
Raczej nie włączę świateł na pasie.
- Mam tak zrobić? - Mam go.
Niech do mnie zadzwoni, jak wyląduje.
Zajmijcie się prawnikiem. Przekierujcie wszystkie połączenia.
Zabiłeś mojego syna.
A ty moją siostrę.
Tak.
Zabiłem.
Daj mi rozmiar 22.
Twój syn zginął,
mierząc do agenta służb.
Moja siostra była bezbronna i niewinna.
Zastanawiam się,
co z ciebie za człowiek.
Tak, jak myślałem.
Przekonam się na własnej skórze.
Masz oczy tchórza.
Opuśćcie go.
Szybko!
Cofnąć się!
Cofnijcie się, inaczej on zginie!
Już jestem martwy. Zabij go.
Nie mogą, prawda?
- Martwy im się nie przydam. - Zróbcie to.
- Puść go. - Zabił mojego syna!
Za moją siostrę.
Mamo, tu Tata. Cel schwytany. Cały i zdrowy.
- Odbiór. - Przyjęłam. A co z Millsem?
Masz tam kubełek z lodem.
Była pani na pogrzebie mojej siostry.
Tak.
Kim pani jest?
Człowiek, który cię postrzelił, pracuje dla mnie.
Gdzie jestem?
W szpitalu. Na oddziale urazowym.
Rozumiesz, czemu dostałeś?
On zabił moją siostrę.
Nazywam się Christina Hart.
Jestem szefową jednostki do zadań specjalnych
w biurze Dyrektora Wywiadu Narodowego.
Posłużyliście się mną.
Podlegam Dyrektorowi Wywiadu Narodowego,
Radzie Bezpieczeństwa Narodowego i prezydentowi.
Pewnie pani powie, że to wszystko się nie wydarzyło.
Dowodzę Tajną Jednostką Reagowania Kryzysowego.
Oni do mnie strzelili.
Uratowali panu życie.
Jakie masz przekonania, Bryan?
Sprawiasz wrażenie człowieka, który za wszelką cenę chce chronić innych.
Tak jesteś skonstruowany.
Chciałeś powstrzymać tych kilerów w pociągu,
by chronić pasażerów.
Zrobiłem, co zrobiłem.
Ale to, że nie ochroniłeś własnej siostry...
- Za kogo się pani ma... - Mylę się co do tego, co czułeś?
Wciąż tak czuję.
Ujęcie Carlosa Mejii żywcem jest kluczowe dla bezpieczeństwa kraju.
Możemy naprawdę dużo zyskać,
wyciągając z niego informacje.
Mam dla pani pracować?
A jeśli odmówię?
Racja. To się nie wydarzyło.
A Cali zginęła na próżno.
Tekst polski: Barbara Jasinowicz